Zwak zijn... wie wil dat nu? Het liefst willen we sterk zijn, onafhankelijk en alles zelf onder controle houden.
Persoonlijk heb ik bij het woord 'zwak' altijd een nare associatie gehad. Het bracht me terug naar mijn verleden, waarin ik me zo lang zwak heb gevoeld. Daar wilde ik nooit meer naartoe. En toch heb ik mogen ontdekken dat zwak zijn in Christus iets heel anders is. Iets waar schoonheid in schuilt.
Je zwakheid durven tonen. Het is zo anders dan wat de wereld ons voorschrijft. Maar er zit echt goud in het leggen van onze zwakheid, in Gods handen. Want juist in onze zwakheid wordt Zijn kracht zichtbaar. Wauw, dat geeft ook rust.
In mijn zwakheid heb ik God zo wonderlijk zien werken, dat ik daar keer op keer diep door geraakt word en vol verwondering ben. Dat blijft iets heel bijzonders. Het is zo mooi om te mogen getuigen van wie Hij is en wat Hij doet. En juist daarom wil ik ervoor blijven kiezen om mijn zwakheid in Zijn handen te leggen. Ook al is dat soms een worsteling, omdat het ook betekent dat ik de controle moet loslaten. Dan bid ik: "Here, ik geloof; kom mijn ongeloof te hulp!"
Zo wordt zwakheid niet langer iets om voor weg te lopen, iets wat voelt als falen of iets minderwaardigs, maar krijgt het juist waarde door het werk van onze hemelse Vader.
Het vraagt moed om ons leven in de handen van de Here te leggen, maar Hij is het waard en zal ons nooit beschamen.
Zo mogen wij ons beroemen op onze zwakheid, omdat juist daarin Zijn kracht zichtbaar wordt. Hij werkt in en door ons heen, tot eer van Zijn Naam en tot onze opbouw.
Zo krijgt zwak zijn een heel andere betekenis.
(Foto uit Canva met eigen quote geïnspireerd op 2 Korinthe 12:9)
Reactie plaatsen
Reacties