Wat zou jij doen als Jezus vandaag bij jou aanklopt? Herken je Zijn stem? Zou je de deur openen en Hem ontvangen?
Mag Hij binnenkomen en alle kamers in je huis betreden?
Of zijn er ruimtes die je liever voor jezelf houdt, waar je Hem niet wil of durft te ontvangen?
Lange tijd was ik bang voor Jezus. Mijn verlangen naar Hem was sterk, maar ik dacht dat ik eerst alles op orde moest hebben voor ik Hem zou kunnen ontvangen. Bang voor oordeel en afwijzing, voor nooit goed genoeg zijn.
De afgelopen jaren mocht ik hierin innerlijke bevrijding ontvangen. Ik mocht Thuiskomen bij Hem 🤎 volledig gekend, geliefd en aanvaard. Ik mocht leren leven vanuit genade en vanuit diepe liefde.
En toch... wat kan het soms een strijd zijn, met kindsdelen vanuit trauma, die zo anders ervaren. Een aantal maanden terug, middenin de heftigheid waar we in verkeerde, werd dat pijnlijk duidelijk. Het meisje dat vroeger zo onzichtbaar mogelijk probeerde te zijn, popte omhoog. Door eenzaamheid getriggerd. En ik wist; het is tijd om ook dit angstige kindsdeel echt te zien en horen. Al die jaren worstelde zij in stilte met zeer verwarrende gedachten en beelden die vanuit trauma zijn ontstaan. Wanneer ik in dit kindsdeel schoot, kwam er diepe angst en schaamte opzetten richting Jezus, dan wilde ik verdwijnen, net als vroeger. Met mijn volwassen deel kon ik het begrijpen, maar het onschuldige meisje in mij ervoer dit totaal anders en dat was duidelijk voelbaar in mijn hele lijf. Ook was ik bang voor reactie van mensen wanneer ik deze gedachten zou delen...
Dit prachtige kindsdeel maakte op veilige afstand door de raampjes van de deur contact met de Heer. Verlangend naar Hem, maar met heftige angst voor bepaalde plekken in haar hart. Stapje voor stapje zette zij de deur van haar hart op een mini kiertje. Haar verlangen naar Jezus won het van de angst.
Intens dankbaar dat ik vanuit mijn volwassen ik voor haar mocht zorgen. Bij mijn therapeut kon delen wat haar zo gevangen hield. Het uitspreken vanuit dit kinddeel was ongekend eng. Toch is het één van de mooiste stappen geweest in het afgelopen jaar.
Al biddend doorliepen we de sessie, met veel geduld en woordje voor woordje... Na deze sessie viel er letterlijk een last van haar schouders. Jezus veroordeelde haar niet. Met mijn volwassen deel had ik dat al vaker tegen haar gezegd, maar zij had het nodig dit echt zelf te ervaren. Om de bewogenheid van Jezus op te merken en Zijn liefde in Zijn ogen te zien. Mijn therapeut steunend om haar heen. In verbinding met onze hemelse Vader. Vriendinnen die op afstand meebaden. Op dat moment mocht ze ook haar eigen oordeel loslaten en kwam er begrip en erkenning.
Dit dappere meisje heeft diepe bevrijding mogen ontvangen over haar angst en schaamte. Jezus heelde ook deze pijn. Halleluja, alle eer aan Hem
Lieve mensen, het is zo goed te delen over dat wat je gevangen houdt en de Here deelgenoot te maken van ieder kamertje in je hart, hoe donker of beangstigend het ook is.
Want daar waar je de Heer uitnodigt, waar je de deur van je hart open zet, al is het maar op een kiertje, daar kan Zijn licht schijnen. En waar Zijn licht schijnt, daar moet het duister wijken en kan herstel plaatsvinden.
Want het licht schijnt in de duisternis en de duisternis heeft het niet in zijn macht gekregen. Joh. 1:5
Dus als jij worstelt met angst, met geheimen, met verborgen verdriet, met verslaving, met gevolgen vanuit of door je verleden of met wat dan ook, dan wil ik je bemoedigen de deur van je hart open te zetten voor Jezus, de plek waar je echt veilig bent. In Zijn liefde ontfermt Hij zich over jou, en niets, maar dan ook helemaal niets, kan jou van Zijn liefde scheiden. Rom.8:38,39 Hoe eng het ook voelt, waag de sprong, je bent in veilige handen. Hij ziet jou, Hij hoort jou en Hij wil je vrijzetten vanuit het donker in Zijn hemelse Licht 💛
Zie, Jezus staat voor je deur, herken je Zijn stem, doe je voor Hem open?
Reactie plaatsen
Reacties